6. Τα καθήκοντα του ΚΚΕ για την Κοινωνική Συμμαχία – Πολιτική Απόφαση του 20ού Συνεδρίου ΚΚΕ

Στο Πρόγραμμα του ΚΚΕ αναφέρεται αναλυτικά η σημασία της συγκρότησης της Κοινωνικής Συμμαχίας για την εκπλήρωση του ηγετικού ρόλου της εργατικής τάξης, για την επαναστατική ανατροπή.

Το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ, εξετάζοντας την πείρα από τη δουλειά του Κόμματος για τη συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας, κάνει τις εξής επισημάνσεις:

1. Η εργατική τάξη από τη θέση της στην καπιταλιστική παραγωγή είναι αντικειμενικά η μόνη επαναστατική τάξη, οικοδόμος της σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής κοινωνίας, άρα και ηγετική δύναμη σε σχέση με τις άλλες λαϊκές δυνάμεις.

Μόνο το εργατικό κίνημα μπορεί να πάρει ολοκληρωμένα επαναστατικά χαρακτηριστικά, να εξελιχτεί σε ταξικά συνεπές επαναστατικό κίνημα. Είναι ζήτημα συνεχούς πάλης και προσπάθειας, τα λαϊκά τμήματα των μεσαίων στρωμάτων, ως δυνάμει σύμμαχοι της εργατικής τάξης και τα αντίστοιχα κινήματά τους να τραβηχτούν περισσότερο ή λιγότερο ενεργά στην επαναστατική πάλη κι άλλα να ουδετεροποιηθούν.

Η ανατροπή του καπιταλισμού, στην οποία ηγείται η εργατική τάξη, συμφέρει και τα λαϊκά στρώματα, δίνει διέξοδο στο δικαίωμα στην εργασία, σε όλα τα κοινωνικά δικαιώματα του αυτοαπασχολούμενου, του ατομικού εμπορευματοπαραγωγού, στην προοπτική ένταξής του στην άμεσα κοινωνική εργασία. Η Κοινωνική Συμμαχία πραγματοποιείται στην πράξη με ευθύνη του ΚΚΕ, της ιδεολογικής – πολιτικής οργανωμένης πρωτοπορίας της εργατικής τάξης στην Ελλάδα.

Πραγματοποιείται με την πολιτική δράση του ΚΚΕ για τα προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων, με την ανάλογη δράση των μελών του Κόμματος, της ΚΝΕ, των φίλων του Κόμματος και μέσα στο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα.

2. Η Κοινωνική Συμμαχία σε αντικαπιταλιστική – αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση αφορά κοινωνικές δυνάμεις, οι οποίες προσδιορίζονται με κριτήριο τη θέση τους ως προς τον κυρίαρχο τρόπο παραγωγής, χωρίς διακρίσεις σε φύλο ή ηλικία. Οι γυναίκες και οι νέοι σε ηλικία ανήκουν σε συγκεκριμένες κοινωνικές δυνάμεις, ενώ ακόμα και για αυτά τα τμήματα που δεν είναι ενταγμένα στην παραγωγή η κοινωνική τους θέση καθορίζεται από εκείνη της οικογένειάς τους.

3. Η Κοινωνική Συμμαχία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σχηματικά και να ταυτίζεται με την κοινή δράση των υπαρχουσών αντιμονοπωλιακών – αντικαπιταλιστικών συσπειρώσεων όπως είναι το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, η ΟΓΕ, το ΜΑΣ.

Ιδιαίτερα, θέλει προσοχή γιατί η ΟΓΕ, ως ριζοσπαστικό κίνημα γυναικών εργατικής – λαϊκής ένταξης ή καταγωγής, και το ΜΑΣ, ως συσπείρωση φοιτητών – σπουδαστών, δεν μπορεί να θεωρούνται φορείς έκφρασης κοινωνικών δυνάμεων.

Η ορισμένη μορφή που πήρε με το κοινό πλαίσιο δράσης, το οποίο διαμορφώθηκε τα προηγούμενα χρόνια, δεν μένει στατική, θα αναπτύσσεται ανάλογα με τη συγκεκριμένη φάση του κινήματος και του συσχετισμού, θα εμφανίζει και άλλες μορφές, θα δυναμώνει και θα αναδιατάσσεται με όρους κινήματος, πραγματικής κίνησης μαζών, δυναμώνοντας και εμβαθύνοντας τουςαντικαπιταλιστικούς – αντιμονοπωλιακούς στόχους της συμμαχίας, διευρύνοντας συνεχώς την εμβέλειά της.

4. Ιδιαίτερα θα πρέπει να μελετηθεί το ζήτημα της ανάπτυξης του κινήματος των συμμάχων της εργατικής τάξης λαϊκών στρωμάτων. Χρειάζεται καλύτερα να κατανοηθεί η αντίληψή μας πώς υπηρετείται η δουλειά της Κοινωνικής Συμμαχίας μέσα από τη δράση μας στο αγροτικό κίνημα, την ΠΑΣΥ και την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων που αποτελεί μια νέα μορφή συντονισμού, που διαμορφώθηκε το 2014 και που έχει εξελιχθεί σε Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ομοσπονδιών, Συλλόγων, Επιτροπών Αγροτών.

Ο κύριος προσανατολισμός σήμερα είναι η οργάνωση των αγροτών σε Συλλόγους, Ομοσπονδίες κ.λπ. Ανάλογα πρέπει να δούμε την κατάσταση με τους Συλλόγους των αυτοαπασχολούμενων ΕΒΕ, με την αντιμονοπωλιακή συσπείρωση της ΠΑΣΕΒΕ. Οι ριζοσπαστικές συσπειρώσεις σε αντικαπιταλιστική – αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται στατικά, αλλά ενταγμένες στην ίδια τη δυναμική της ταξικής πάλης που δεν είναι μονοσήμαντη και ευθύγραμμη.

Το βάθος του αντικαπιταλιστικού – αντιμονοπωλιακού περιεχομένου της πάλης δεν είναι ίδιο σε όλες τις φάσεις, κάτι που θα αποτυπώνεται και στις μορφές που θα παίρνει η συμμαχία, οι οποίες θα εξελίσσονται.

Το 20ό Συνέδριο του Κόμματος κατέληξε η νέα ΚΕ να οργανώσει Πανελλαδικό Σώμα, ώστε να συζητηθούν συνολικά και αναλυτικά τα θέματα της Κοινωνικής Συμμαχίας, η επικαιροποίηση του πλαισίου πάλης και διεκδικήσεων και ειδικότερα τα ζητήματα που σχετίζονται με το αγροτικό κίνημα (τις μορφές οργάνωσης, τη συμμαχία, την αντικαπιταλιστική – αντιμονοπωλιακή συσπείρωση κ.λπ.).

5. Οι Λαϊκές Επιτροπές ως μορφές έκφρασης της Κοινωνικής Συμμαχίας σε εδαφικό – τοπικό επίπεδο χρειάζεται να τεθούν σε καλύτερη βάση. Να ξεπεραστούν φαινόμενα ορισμένες να προσομοιάζουν με «κινήσεις πολιτών», όπου συμμετέχουν κάποια μέλη οργανώσεων και φορέων κυρίως μέλη και φίλοι του Κόμματος, χωρίς να εκφράζουν υπαρκτά Σωματεία, Επιτροπές Αγώνα, φορείς του λαϊκού κινήματος σε επίπεδο πόλης, συνοικίας όπου συσπειρώνονται εργατικές – λαϊκές δυνάμεις.

Πρέπει να αποτελούν συσπειρώσεις με πρωταγωνιστικό ρόλο των εργατικών Σωματείων ή παραρτημάτων τους, με τη συμμετοχή μορφών οργάνωσης και συσπείρωσης αυτοαπασχολούμενων ΕΒΕ και αγροτών, τη συμμετοχή Συλλόγων της ΟΓΕ ή του ΜΑΣ, επιτροπών φοιτητών, σπουδαστών, μαθητών, σε επίπεδο συνοικίας, τόπου κατοικίας.

6. Η Κοινωνική Συμμαχία – από τον ίδιο το χαρακτήρα της ως συμμαχία κοινωνικών κινημάτων – δεν είναι συνεργασία κομμάτων, ούτε συνεργασία του ΚΚΕ με μαζικές οργανώσεις. Στο βαθμό που άλλες πολιτικές δυνάμεις μικροαστικού χαρακτήρα δρουν με μέλη τους στις συσπειρώσεις της Κοινωνικής Συμμαχίας, θα συναντιούνται στην κοινή πάλη με τους κομμουνιστές με όρους κινήματος κι εκεί θα διεξάγεται ιδεολογική – πολιτική διαπάλη.

Η όποια κοινή δράση και διαπάλη θα εκφράζεται στις γραμμές και στα όργανα πάλης της Κοινωνικής Συμμαχίας, που θεμελιώνεται στον τόπο δουλειάς, στη Γενική Συνέλευση του Σωματείου και του Συλλόγου, στις Επιτροπές Αγώνα στη γειτονιά κ.λπ.

Το ΚΚΕ – με τη δράση του τόσο αυτοτελώς ως κόμμα όσο και μέσω της δράσης των μελών του στις γραμμές των φορέων της Κοινωνικής Συμμαχίας και των συσπειρώσεων που δημιουργούνται για την αποτελεσματικότερη προώθησή της – συνειδητοποιεί την ευθύνη του να δουλέψει πιο αποτελεσματικά, με στόχο την προσέγγιση και τη συσπείρωση εργατικών – λαϊκών μαζών.

Σε αυτήν την προσπάθεια, θέτει το ερώτημα:

Με ποια πολιτική γραμμή δίνεται πραγματική απάντηση στα προβλήματα του λαού, με τα μονοπώλια ή ενάντια στην κυριαρχία τους; Με την εξουσία των μονοπωλίων, του κεφαλαίου ή με την εξουσία του εργαζόμενου λαού, του δημιουργού όλου του πλούτου της κοινωνίας;

Η συσπείρωση της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης με το ΚΚΕ και η προσέλκυση πρωτοπόρων τμημάτων των λαϊκών στρωμάτων θα περάσει από διάφορες φάσεις. Το εργατικό κίνημα, τα κινήματα των αυτοαπασχολούμενων στις πόλεις και των αγροτών και η μορφή έκφρασης της συμμαχίας τους με αντιμονοπωλιακούς – αντικαπιταλιστικούς στόχους, με την πρωτοπόρα δράση των δυνάμεων του ΚΚΕ, σε μη επαναστατικές συνθήκες, αποτελούν το πρόπλασμα για τη διαμόρφωση του επαναστατικού εργατικού – λαϊκού μετώπου σε επαναστατικές συνθήκες.

Οι εργατικές – λαϊκές μάζες, μέσα από την πείρα της συμμετοχής τους στην οργάνωση της πάλης σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τη στρατηγική του κεφαλαίου, θα πείθονται για την ανάγκη να πάρει η οργάνωση και η αντιπαράθεσή τους χαρακτήρα εφ’ όλης της ύλης και με όλες τις μορφές σύγκρουσης με την οικονομική, πολιτική κυριαρχία του κεφαλαίου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s